از این کتاب یک هزار نسخه در پاییز 1335 در چاپخانه ی اتحاد تهران به طبع رسید
شعر من همواره پنجره ای به دیار احساسم بوده است . آثار من دردهای متبلور من هستند .
اعصابم در مایع وسواس ، پرورش یافته و از این روی تحسین دوستاران ، هرگز نتوانسته پرده ی گوشم را متأثر کند . در ارزیابی دشمنانم ، دقت و شجاعت بیشتری یافته ام . دشمنان من بهترین دوستانم هستند ، من می خواهم و تو نیز می توانی دشمن من باشی .
فرخ تمیمی