طرح

سکوت آشنایی در اتاق ما ، شناور بود ؛

 چو ، مه ، در بامداد دره های جنگل گرگان .

 

سرم ، چون قایق تن بسته  اندر ماسه های گرم .

 فرو افتاد روی دامن خاکستری رنگش .

لب فنجان بخار قهوه می ماسید

 به روی گردنم ابریشم گیسویش می لرزید .