فرخ تمیمی - سرزمین پاک
گویم ؛ او را به خود فشارم ، بی تاب . گویم ؛ لب بر لبش گذارم ، پر شور . ترسم ؛ از دست من ، چو دود گریزد . ترسم ؛ دندان او ، چو برف شود آب .
گویم ؛
او را به خود فشارم ، بی تاب .
لب بر لبش گذارم ، پر شور .
ترسم ؛
از دست من ، چو دود گریزد .
دندان او ، چو برف شود آب .
FarrokhTamimi.com ©2003-2008
صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English
Design by :AVAyeAZAD.com