فرخ تمیمی - از سرزمین آینه و سنگ
اگر من نبودم به کدام آه ، خم می شدی ؟ و اگر تو نبودی کدام نوازش ، سر انگشتانم را اشارت می آموخت ؟ نظاره کن شعر گیاه را سبزینه ، هستی است . مرا به خورشید چشمانت متصاعد شو در آوند هات که در ارتفاع چیزی تشنه است .
اگر من نبودم
به کدام آه ، خم می شدی ؟
و اگر تو نبودی
کدام نوازش ، سر انگشتانم را اشارت می آموخت ؟
نظاره کن شعر گیاه را
سبزینه ،
هستی است .
مرا به خورشید چشمانت
متصاعد شو
در آوند هات
که در ارتفاع
چیزی تشنه است .
FarrokhTamimi.com ©2003-2008
صفحه اول | فهرست | زندگی نامه | دفاتر شعر | دیگر آثار | English
Design by :AVAyeAZAD.com