یار

لغزنده چون اثیر .

رخشنده چون شهاب .

رقصنده چون فریب .

 گیرنده چون شراب .

 

پوینده چون امید .

 گوینده چون نگاه ،

 پاینده چون خیال .

 سوزنده چون گناه .

 

فرخنده چون شباب .

 دل زنده چون بهار ...

اینست  آنچه من ،

 خوانم به نام : « یار »

تهران . بهمن ماه 1332